Koningin Máxima is geraakt door het verhaal van Stichting Anne-Bo in Amsterdam, waar ze woensdag op bezoek was. Directeur Annemieke van de Wouw richtte de stichting in 2021 op na het overlijden van haar dochter Anne-Bo. Tijdens haar bezoek hoorde Máxima het verhaal achter de stichting die jonge meisjes voor wie dat niet vanzelfsprekend is, ondersteunt bij hun studie.
De zus van Anne-Bo vertelde geëmotioneerd over het verlies van haar zus en het goede werk van haar moeder, waarna ze een tissue aangeboden kreeg. De koningin, die tijdens het gesprek zichtbaar geëmotioneerd was, kreeg ook een zakdoek. “We hebben er allemaal een nodig”, stelde ze, terwijl ze haar tranen wegveegde. Verder hoorde Máxima van Van de Wouw, die ook bij het gesprek was, over het doel van de stichting. “We willen dat ieder meisje een kans krijgt om te studeren.”
Eerder sprak de koningin met meisjes die door de stichting worden ondersteund en hun persoonlijke coaches over hun onderlinge band. Vrijwel alle gesprekspartners benadrukten het gevoel van gelijkwaardigheid. “Een coach staat naast haar, niet boven”, zei een van de aanwezigen. Een ander noemde het “een voorrecht” om coach te mogen zijn. Daarnaast vertelden ook de meisjes vol lof over de hechte band met hun coaches. “Het geeft je zo’n enorme lading zelfvertrouwen mee”, zei een van hen.
De meisjes, die om diverse redenen hulp krijgen, worden in sommige gevallen ook bijgestaan met een studiebeurs of huisvesting. Een 17-jarig meisje vertelde aan Máxima dat ze uit huis was geplaatst en nu in een Anne-Bo-huis woont. Ze sprak geëmotioneerd over het goede contact met haar coach, die haar onder meer heeft geholpen met de inrichting van haar kamer. Een ander meisje vluchtte vanuit Syrië en zei tegen de koningin dat ze graag geneeskunde wil studeren. Volgens haar is de weg om dit te bereiken een stuk “helderder en leuker” geworden door haar coach.
Máxima was geboeid door de verhalen en stelde veel vragen over de ervaringen van beide partijen. “Plezier en vertrouwen is de basis”, benadrukte ze. Ook vroeg ze Van de Wouw wat de positieve verhalen met haar deden. De directeur noemde het “ontroerend” en “geweldig om te zien”.